برای امیر حسین

برای امیر حسن

برای تو می نویسم

برای تو که چون فرزند خودم عزیز و بهترینی

چند ماهی است که میزبان مهمان ناخوانده ای شده ای که هم کلیه های تو را درگیر کرده و هم روح و روان اطرافیانت بالخصوص پدر و مادرت را

عزیزکم امرور در آستانه ی 5 سالگی هستی و قرار است جنش تولد کوچکی برایت گرفته شود و من مانده ام مات و مبهوت که چکار باید کنم و چه بگویم (فقط نوشتم که بدانی که ذهن و اندیشه من و خانواده ام درگیر سلامتی تو عزیز دل هست)

تو خیلی عزیز هستی برای همه،بیش از تصورات من ، حتی تغییر چهره ناشی از شیمی درمانی ات تو را عزیزتر و دوست داشتنی تر از قبل کرده عزیز دل دایی خیلی خوب می دانم که با یاری خدواند منان تو روز به روز قوی تر از روز قبل خواهی شد و به زودی زود برای همیشه آن مهمان ناخوانده ی منحوس لعنتی (تومور ویلمز) را از کالبد خود دور میکنی و جشن و شادی واقعی ما آن موقع خواهد بود

دلبندم امیدوارم روزی بتوانی درک کنی که چه دروان سخت پر از اضطراب ودلهره و دلواپسی بر ما گذشته و خواهد گذشت به امید خدا،

شاید تو در این مدت فقط درد تزریق آمپول و سرم و تلخی شربت و قرص هایت حس می کردی و بعد در عالم بازی بچه گانه ات غرق می شدی ولی از غم واندوه پدر و مادر و اطرفیانت بی خبر بود چون بایستی بی خبر می ماندی و شاید تو هم حس میکردی و برای تقویت حال دیگران خود را به خبری زده بودی

خواهر زاده ی عزیزم نمی دانم روزی که این متن به دستت برسد و بتوانی آن را درک کنی من در قید حیات باشم یا نباشم ،ولی از تو می خواهم که با همه وجودت در خدمت پدر و مادرت باشی که من روند پیر شدن یک شبه را در سیما مادرت به وضوح دیدم و دریافت که یک شب موها هم سپید می شوند و دیگر اینکه از تو می خواهم قبل از کسب هر عنوانی در قبل از نامت یک انسان کامل و واقعی باشی درهر شغل و کسوت، با نبوغ و استعدادی و هوشی که در تو میبینم در هر پیشه ای موفق خواهی بود

اگر روزی به علم پزشکی علاقه داشتی که چه بهتر و یا هر شغل دیگر ولی اگر به سمت پزشکی رفتی حتم دارم که نابغه ای خواهی شد در درمان بیماران سرطانی ، می دانم درمان دست خداست و شفا دهنده کسی دیگری است ولی تو در کنار شغل و پست و پیشه ات می توانی مآمن امن و تکیه گاهی باشی برای آنان که بعد از خدا به تو متوسل میشوند ، کوچکترین کار تو درک کردن آنها است که بتوانی با همدلی و همراهی گوشه ای از غم و اندوه ودرد آنها و خانواده هایشان را کاهش دهی و برای آنان آرامش به ارمغان بیاوری که عبادت جز خدمت خلق نیست تا آنجا که از دستت برمیآید و کوتاهی نکن و به چیز دیگری فکر نکنی و مطمن باش که آرامش هر دو جهان در همین کاراست و بس

به امید روزهای روشن

15آذر ماه1402

شرف الدین شرف

+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم آذر ۱۴۰۲ ساعت 13:37 توسط شرف الدین شرف  |