در درگاه معشوق ازلی

الهی حال خوش نیایش و پرستشت به من عطا کن، بارالها مرا شیفته خودت بگردان تا چشمانم حظ وافر بببرند از دیدن این همه زیبایی و زبان الکن مرا گشاده گردان به ستایش و تسبیحت ، الهی تو گر بخوانی گوش و دلم چنان مستور خواهند شد که شنیدن هیچ صدایی و هیچ عطر و بویی قدرت به خود مشغولی مرا نداشته باشد، پروردگار از کرمت دروازه ی رحمت نیایش و عبادتت را بر من ارزانی دار که همین کافی است برای گذران زندگیم ، الهی آرامشی عطا فرما از جنس خودت ،الهی مر رام بگردان در ترنم دریای رحمتت ، پروردگارا مرا از امیدوار بودن بهعفو و لبخند ملیح و مهربانت و گذشت از خطاهایم نا امید مکن که گر کنی ای وای بر من و بر این همه شرمساری ، الهی گر که ستار العیوب نبودی چگونه میتوانستم زندگی کنم در دنیایی نامردی نامردمی ها ، الهی مگر سرای عشقی جز سرای عشق تو وجود دارد که تا به ابد پابرجا بماند که به آن دلخوش کنم پس مرا عاشق خود گردان ، الهی من از زدن درکوبه سرای عشقت هیچگاه شاید خسته ،ولی نا امید نمیشوم هرگز پس به جلال و جبروت تو هم مرا ناامید مگردان که خوب میدانم،جز توام یار و یاوری و پناهی نخواهم داشت ، الهی اگر تلالو الماس گونه عشقت در تنور هر قلبی جهیدن بگیرد دگر به می و معشوق چه احتیاج باشد ،که با آن میتوان فرح بخش ترین لحظات عمر رابا ذره ای از شمیم عشقت تجربه کرد ، الهی نمیدانم چه بخواهم از تو که خیر دنیا و عاقبتم در آن باشد پس خود عنایت کن از کرمت آنچنان که فرموده اند « الهی آن ده که آن به»